Ökkeş, kalorifer tepesinde iki ayağının üzerine kalkmış, duvarda asılı duran tabloyu pati darbeleriyle bir sağa bir sola sallar durur.

Alev: “Ökkeeşş, bırak onu düşüreceksin!”

Ökkeş: …………

Alev: “Kime diyorum yaaa, bıraksana, in oradan aşağı, kaldırma beni ayağa!”

Ökkeş: …………

Alev: “Oğlum, yapmasana ya anlamıyor musun(!), sana söylüyorum!”

Ökkeş: …………

Alev: “Off, naparsan yap yaa senle mi uğraşacağım şimdi?”

Ökkeş: …………

* * *

Alev, ayak seslerini duyarak kapının iç kısmında bağıran Ökkeş’e seslenerek, bir yandan doğru anahtarı bulmaya çalışmaktadır.

Ökkeş: “Maauuuuuuiiii”

Alev: “Oğğğluuum, ben geldiiiiim. Dur anahtarı bulayım giricem içeri.”

Ökkeş: “Beeeeuuuuu”

Alev: “Tamam kuzum ağlama, bak kapıdayım, az bekle.”

Ökkeş: “Booouuuuuvvv”

Alev: “Ay bi sakin ol yavrum yaa, kırk tane anahtar var, napayım?”

Ökkeş: “Moooouuuuvv”

Alev: “Ay senin o küçük kulaklarını yerim beennnn, nasıl da duyar da konuşurmuş benimle.”

Komşu Adam: “İyi günler Alev Hanım, bir sorun mu var?”

Alev: “Ehem, şey, yoo, Ökkeş yani şey kediyle konuşuyorum da”

Komşu hızlı adımlarla evine girer ve kapısını kapatır.

* * *
Ökkeş, uyku mahmuru gözleri kısık kısık dolanmaktadır.

Ökkeş: “Ggggrrrrrr”

Alev: “Oyy benim küçük danamın uykusu mu gelmişşşş.”

Ökkeş: “Ggrrrrraaaa”

Alev: “Gel bi göbüşünü seveyim senin”

Ökkeş: “Mrrrrr”

Alev: “Ay yerim tüylü yaratık seni, hanimiş göbüşü, bıcıbıcıbıcı”

Ökkeş: Haarttt!

Alev: “Ne ıssırıyosun bee! Adam gibi söylesene!”

* * *

Alev, eve girer ve henüz ayakkabılarını çıkaramadan Ökkeş üzerine tırmanmaya çalışmaktadır.

Alev: “Neler yaptın sen bakayım ben yokken?”

Ökkeş: “Miiuuvv” (En sevimli ses tonuyla)

Alev: “Aaaa, suyunu dökmüşsün ama?!”

Ökkeş: “Miiuuvv” (En sevimli ses tonuyla)

Alev: “Ay bu ne Ökkeş ya? Neden yere attın kitapları?”

Ökkeş: “Miiuuvv” (En sevimli ses tonuyla)

Alev: “Olamaaazz! Bu kağıtlar lazımdı Ökkeş, neden parçaladın ki bunları?”

Ökkeş: Pııırrr. (Devekedisi, perdenin altına kafasını sokar, geri kalanı dışarıdadır.

* * *

Ökkeş: Tıııkkıııırttt, tık tık tık, tııkkıırrtt, pıtır pıtır pıtır pıtır, baaaaam (Plastik topunu parkenin üzerinde sürmekte ve sonrasında iyi bir sıçrayış yaparak, duvardaki saate pati atarak yere sert bir iniş gerçekleştirmiştir.)

Alev: “Oğlum, gel buraya seninle konuşalım.”

Ökkeş: Pıtır pıtır pıtır pıtır, baaaaam!

Alev: “Gel buraya dedim, bak aşağıda insanlar yaşıyor, gelirlerse seni ensenden tutar bahçeye fırlatıverirler, bunu ikimiz de istemeyiz değil mi?”

Ökkeş: Pıtır pıtır pıtır pıtır, baaaaam!

Alev: “Bak sokağa attırırlarsa seni sonra beni suçlamak yok, ben seni uyardım.”

Ökkeş: Pıtır pıtır pıtır pıtır, baaaaam!

Alev: “Sen beni anlamıyosun galiba?!”

* * *

Bir kez bile kendi yatağında yatmayan Ökkeş, durumu abartmış, ayaklarıyla yataktan aşağı ittirerek düşürmeye çalışmaktadır.

Alev: “Ya şimdi ben insanlık yaptım, seni ayak ucuma aldım diye mi bu hareket?”

Ökkeş: “Iıııııııııuuvv”

Alev: “Saçmalama Ökkeş! Bak çok kararlı ve sert bir ses tonum var! Saç-ma-la-ma! Biraz mantıklı ol(!?!) Burası benim yatağım.

Ökkeş: İttirmeye devam ederek “Iıııııııııuuvv”

Alev: “Yahu ben mi ineyim sepete? Hasta mısın sen, ittirmesene!”

Ökkeş: İttirmeye devam ederek “Iıııııııııuuvv”

Alev: “Tamam, ben içeri gidiyorum, sen burada yat ama bu son bak, bir daha olmasın!”