Birinci Gün
Annem bugün elinde bir kutuyla geldi. Önce bana oyuncak getirdi sandım ama apar topar kutuyu yatak odasına götürüp kapıyı da kapadı. Yanımdan geçerken şöyle bıyıklarımı titrete titrete kokladım. Korktuğum başıma gelmese bari!
İkinci Gün
Dünden beri deli gibi her yeri kokluyorum. Bir şey değil, tik kalacak. Odanın kapısının altından aldığım kokuya da bakılırsa, kesin bir iş [...]

Birinci Gün
Bugün beni alıp yeni evime getirdiler. Artık burada yaşayacakmışım. Ah be günlük, bıktım kedinin inciği misali oradan oraya taşınmaktan. Sürekli seferiyim, Allah sonumu hayır etsin.
Eski evde 6-7 büyük kedi vardı. Ama inan, buraya geldiğime geleceğime pişman oldum. Uzaktan şöyle bir gördüm, sarı bir şey var evde, koğuş ağası gibi bıyık titretti bana. Bir daha [...]

Ökkeş, kalorifer tepesinde iki ayağının üzerine kalkmış, duvarda asılı duran tabloyu pati darbeleriyle bir sağa bir sola sallar durur.
Alev: “Ökkeeşş, bırak onu düşüreceksin!”
Ökkeş: …………
Alev: “Kime diyorum yaaa, bıraksana, in oradan aşağı, kaldırma beni ayağa!”
Ökkeş: …………
Alev: “Oğlum, yapmasana ya anlamıyor musun(!), sana söylüyorum!”
Ökkeş: …………
Alev: “Off, naparsan yap yaa senle mi uğraşacağım şimdi?”
Ökkeş: …………
* * *
Alev, ayak [...]

1) Birbirleriyle yeterince haşır neşir olduklarından, size sadece canınız istediğinde onlarla oyuna katılma lüksü kazandırır. Aksi takdirde, evde olduğunuz sürece, evin hanımı/beyi asla siz değilsinizdir. Onun oyun saatlerine uymak zorundasınızdır.
2) Anlamsızca oradan oraya koşturan bir kedi yerine, birbirini kovalayan iki kedi her zaman daha az ürkünçtür. En azından kedinizin neyi kovaladığını bilmek, içinizi rahatlatır!
3) Biri [...]

Dün gece yine rüyamda gördüm onu; 1 hafta sonra öleli 5 ay olacak olan kedim, Ökkeş’i. Daha önce rüyamda gördüğümde bir türlü yanıma gelmiyor, hep uzaktan bakıyordu bana. Dün gece, öldüğünden beri ilk kez, rüyamda sarmaş dolaş olduk. Küsmüş bana, barışıyorduk.
Kendimden utanarak, ağlayarak, kalbimin üzerinde kocaman bir ağırlıkla uyandım. Uzun zaman, çok uzun zaman hem [...]

Geçen gün otururken öyle, ben kucağımda bilgisayarım, annem dizlerinin üzerinde elişi, Armut dişlerinin arasında annemden aşırdığı yumakla, televizyonda bir kız çocuğu kıpkırmızı, üzeri beyaz puantiyeli bir topla oynayarak gülümsüyordu.
“Benim de böyle bir topum vardı” dedim iç çekerek.
Bir piknik dönüşü kaybetmiştim. Belki 4, belki de 5 yaşındaydım. Güneşli, sıcak, eğlenceli bir günün acı hatırasıydı o beyaz [...]

Aralık’ın 16’sını 17’sine bağlayan gece…. Saat gece 3 civarı… Bir hastanenin boş ve sessiz koridorlarında yürüyorum. Düşünerek…
Tam bugün, bu saatlerde… Tam 18 sene önce…
Geçmişi değiştirme gücüm olsa, sahip olduğum her şeyi feda ederdim diyordum kendime. Aklımı, kalbimi, gözlerimi, canımı bile… İçimden feda edebileceğim tüm değerlerimi sayıyorum.
Ölüm, karşısında çaresiz kaldığımız tek gerçek.
* * *
Hızlı adımlarla dışarı [...]

Kimseyle konuşmak istemiyor canım (bir kişi hariç) ama birileriyle konuşunca da iyi geliyor bazen.
Bazen hiçbir şey olmamış gibi, hayatımda hiçbir şey değişmemiş gibi havadan sudan konuşasım geliyor, ama bazen de çok sinirleniyorum bu –mış gibi durumlara.
Ölümden, yaşamdan, başsağlığından, üzgünümlerden kaçasım geliyor, kaçıyorum da. Ya da kaçtığımı sanıyorum çünkü beynimin içinde bir sürü ses yankılanıyor. Bir [...]

Zaman geçmiş, hem de çok. El yazına dokunmayalı, satırlarını okumayalı, çok zaman geçmiş.
Sen gideli, çok zaman geçmiş.
Hıçkırıklarımı duymamak için müziği son ses açıp, ağlamayalı böyle, çok zaman geçmiş.
Mutluyum aslında, gerçekten.
Çünkü, yokluğunda bile yanımdasın bir şekilde.
İşaretlere inanmayı, tesadüflerin olmadığını sen öğrettin, haklıymışsın.
Tesadüf değil, ihtiyacım olduğunda, el yazınla, sözlerinle çıkman karşıma.
Tesadüf değil, yerini bile unuttuğum mektupları, hatıraları [...]

8 Mart’ta doğar!
O kadar!