Filmi nasıl anlatsam bilemiyorum. Ama tek kelime ile anlat deselerdi, herhalde “rengarenk” derdim.
Bir kere çok eğlenceli, cıvıl cıvıl bir film olmuş. Filme komedi demek doğru olur mu bilmiyorum ama komik bir film. Karakterler cuk oturmuş.
Ata Demirer’in şivesi, mimikleri, Demet Akbağ’ın Bir Demet Tiyatrodan bu yana bildiğim ve çok beğendiğim “şarkıcı kadın” halleri çok sevimliydi. Aynı [...]

İçki kültürüm yoktur aslında. Yani hangi içki ne ile içilir, yanında neler yenir çok bilmem. Artık ne verirler kabul eder, gıkımı çıkarmam. Zaten limitlerim de bellidir, içim acır, midem bulanır diye limitime yaklaştığım an bırakırım.
Ancak gel gör ki geçen gün bırakamadım. İçtiğim alkollü bir içecek değildi sanki. Joe Maccanta adındaki gencecik bir çocuk(!) Türkiye’ye gelmiş, [...]

Kerizella olmak böyle bir şey işte! Sabırla, günleri saya saya Ekim’i bekle. Ekim gelsin ama sabırla beklediğin filmin vizyona girişi ileri tarihe atılsın.
Sonra vizyona girsin ve sen ha gittim ha gidicem derken, bir gün bir de bak ve gör ki, kala kala Bağcılar’da kalmış gösterim sadece.
Kaderine lanet ederek, yaşamaya devam et.
Aklından çıkarama seyredememiş olmanın acısını.
Sonra [...]

Hangi seneydi hatırlamıyorum. İspanyol paça kotlar modaydı yeniden. Hesap edin işte.
Okuyordum, kendi çapımda. Ve çalışıyordum. Okumaya da çalışmaya da mecburdum. Bir seçim hakkım olsa, daha doğrusu birinden vazgeçmem gerekse, okumayı bırakıp çalışmaya devam edecek kadar ahmak bir ergendim. Okula gittiğimden herkesin haberi vardı, çalıştığımı ise sadece ben biliyordum.
İkisini bir arada yürütmeye çalışırken (üstelik bir yandan [...]

Çocuklardan biri dürttü kolumdan, konusu ne abla, diyerek. Amaaan, dedim ve devam ettim: “Sıçtık oğlum, fragmandan anladığım kadarıyla bi rahibeyle imamın aşkı, üstelik film de bol ödüllü, bu kadar ödül aldığına göre, garanti yay gibi gerilip ok gibi fırlarım ben salondan, film bitmeden.”
Ne zaman ödüllü bir filme heveslensem, böyle kedinin kuma bulanmış boku gibi çıkarım [...]

Kerizella’sın sen! Otur bi poponun üzerine, soy patatesini, cilala parkelerini, bekle prensini! Yok, it ayağı yemişçesine geziyorum.
Yediğim içtiğim benim olsun, gördüklerimi anlatayım desem, boğazım düğüm düğüm. Ne yol hikayeleri birikti aklımda, hiçbiri de Kerizella konseptine uygun değil. Sevmediğim, sevemediğim birşeydi, giderek gözden kaybolan bir şehre ve uzaklaştıkça yakınlaşan birine bakmak. Oldu!
Aynı gün içinde 3 farklı [...]

Ferman salınmış, tiz ne kadar genç kız varsa, Tuman konserine getirile, diye. Kalktık, gittik.
Ne yalan söyleyeyim biraz karta kaçtım ben, diğer kızların yanında. Ama belli mi olur, bakarsın prens olgun kadınlardan hoşlanıyordur diyerek, moralimi bozmadım.
Gerçekten “tuman” konseri idi, adamın tumanını gördüm, tumandan önce tshirtü çıkardı biciklerini de gördüm.
Sahnede ilk gördüğüm şey bateri idi. Melül melül [...]