Etiketi ‘Ben nasıl Kerizella oldum?’ Olan Yazılar
Kırılan Kanatlara Rağmen Uçmak…
Pazartesi, Temmuz 19, 2010 22:24 Yorum YokDiş etlerim acıyor, dişlerimi sıkmaktan… Gizli gizli, kuytularda ağlama huyumu atamadım üzerimden, biliyorum atamayacağım da. Rahatlatan tek şey var, yazmak…
Elinde büyüdüğüm, düşüp dizimi kanattığımda annemden önce eteğine sarıldığım, bir gece telefonda titreyen sesimi duyup otobüse atladığı gibi soluğu İstanbul’da alan, bana ta Adanalardan, özene bezene yaptığı içliköfteleri gönderen, “kızım” dediğinde içimi titreten…
Cuma gecesi kafamı kaldırıp [...]
Ağladım…
Salı, Haziran 22, 2010 18:00 1 YorumHaberi aldığımda trafikteydim, “abinin babası öldü” dediler, yutkundum.
Gözlerim çizgifilmlerdeki küçük kızlarınki gibi yaşla doldu bir anda.
Ne kadar tanımasam da, kızgın da olsam, abime ve anneme yaşattıkları için…
Ben bugün abimin babasına ağladım…
Abimi aradım “Bir şeye ihtiyacın olursa haber ver” dedim, “Sağol abiş, (ben minicikken ona abiş dediğim için o da bana öyle hitap ediyor halen) hallediyoruz [...]
Manavların bile kitabı var artık!
Pazar, Mayıs 30, 2010 23:00 4 YorumBundan yaklaşık 15 sene önceydi. Beyoğlu’ndaki sahaflardan birini gezerken buldum onu. Babamın henüz 25 yaşındayken çıkardığı, içinde aşktan, hayattan, siyasetten ve kendi kişisel tarihinden bahsettiği şiir kitabıydı.
O günlerde ben, elime geçen her fırsatta, henüz acısı içimde taptaze olan babamı araştırıyor, her yerde ona ait bir iz arıyordum. Yıllarım, hem de çok uzun yıllarım böyle geçti. [...]
Yüreğinde Bir Çocuk Taşıyan Tüm Kadınlara…
Cuma, Mayıs 7, 2010 17:54 3 YorumAnneme kendi başıma aldığım ilk hediye, birkaç çengelli iğne idi. İlkokula gidiyordum ve aslında cebimdeki parayla daha anlamlı bir şeyler alabilecekken, nedense gidip birbirine kenetlenmiş çengelli iğneler almıştım. O gün ne düşünmüştüm hatırlamıyorum bu hediyeyi seçerken.
Tek hatırladığım annemin hediye paketini açtığı an, yüzünde kocaman bir gülümseme ile bana sıkı sıkı sarılmasıydı. O gün annemi o [...]
Toprak değil mi, erkeni geçi…
Çarşamba, Mart 31, 2010 11:00 1 YorumYaşam adil değil, ölüm ondan da beter.
Acı ama beklenen bir ölüm haberini almıştım dün, kurtuldu demiştik hepimiz, ailesi bile… 21 senedir beklenen ama bir türlü gelmeyen, acı çektiren ölüm, 21 sene eziyet içinde yaşattıktan sonra gelebilmişti.
Ve bu sabah, uykumu bölen o telefon.
“Kızımı çok özlüyorum” sözleri yankılandı kulaklarımda. Kalbimi biri ufaladı attı sanki bir kenara.
Ben yine [...]
Seni Özlediğim İçin Utanıyorum Kedi!
Salı, Mart 23, 2010 20:44 3 YorumDün gece yine rüyamda gördüm onu; 1 hafta sonra öleli 5 ay olacak olan kedim, Ökkeş’i. Daha önce rüyamda gördüğümde bir türlü yanıma gelmiyor, hep uzaktan bakıyordu bana. Dün gece, öldüğünden beri ilk kez, rüyamda sarmaş dolaş olduk. Küsmüş bana, barışıyorduk.
Kendimden utanarak, ağlayarak, kalbimin üzerinde kocaman bir ağırlıkla uyandım. Uzun zaman, çok uzun zaman hem [...]
Kerizella Olmak, Hassas Dişlere Sahip Olmak Demektir!
Cuma, Şubat 12, 2010 19:00 6 YorumBazı yazılarda (bunda da elbette) bir etiket var “Ben nasıl Kerizella oldum?” diye. İşte bu etiketin size getireceği tüm yazılar (ve elbette henüz yazılmamış olanlar) bana Kerizella’lık ve dişlerde hassasiyet olarak geri döndüler.
Sinirden, hırstan, üzüntüden dişlerimi sıktığım için mi yoksa yapısal mı tam olarak bilmiyorum, ancak ilk olarak annemin beyin ameliyatı olduğu gün, durduk yere, [...]
Umarım Buluşmuşsunuzdur Bir Yerlerde!
Pazartesi, Şubat 1, 2010 13:34 14 YorumBir fırsatını yakalayıp gidip görecektim onu, hatta bahçede oynarız koştururuz diye bile düşünüp hayal kurmuştum. Yine, bir kez daha ben o fırsatı yaratamadan olan oldu.
Diyorum, bağlanma hiçbir şeye, sevme. Kimseyi sevme. Kimseyi özleme. Ne kedi, ne köpek, ne kuş, ne insan. Bırak birileri bir yerlerde birilerini sevsinler, özlesinler, kaybetsinler, üzülsünler. Sen sadece kendinle yaşa ve [...]
Yokuşta Çamaşır Leğeni, Ayağımda Isıtılmış Kiremit
Cumartesi, Ocak 23, 2010 14:52 5 YorumEn çok kar yağdığı zaman farkımız kalmıyordu birbirimizden. Bazılarımız orta halli ailelerin çocuklarıydık, bazılarımızsa oldukça fakir ailelerin. Kolejde okuyanlarımız da vardı, beşten terk edip babasının atölyesinde çalışmaya başlayanlarımız da.
Fırsat buldukça aynı sokaklarda birlikte kurardık oyunlarımızı; ama hiç bir zaman kar yağdığında olduğumuz kadar eşit olmadık.
Pinokyo bisikleti olanlarımız vardı içimizde, ya da BMX marka bisikleti olanlar. [...]
İki Kapılı Spor Bir Arabayla Aşk Arasındaki İlişki
Cuma, Ocak 8, 2010 1:42 14 YorumDün gece çok huzursuz uyudum. Huzursuz uyuduğum gecelerde olduğu gibi sabah da huzursuz uyandım. Çünkü tüm geceyi beni sabahki huzursuzluğuma hazırlayan rüyanın içinde geçirdim. Tüm gece uyanmak istedim, uyanamadım.
Yola koyuldum öğlene doğru, Anadolu Yakasından Avrupa Yakasına. Radyoda son günlerde kanıma işleyen, nefis bir müziği, insanın içine dokunan sözleriyle, Bendeniz-Harun Kolçak düeti olan “Biri Var” çalıyordu. [...]






