Ya onunla kırgın ayrılsaydım? Ya son doğum günü gecende rüyana girse ve senden hiç beklemediğim bir insan oldun, beni çok üzüyorsun deseydi?

Kim bilir ya sözcüklerinin kalıbı onun önünden geçemeseydi ve cıvıl cıvıl bir baharda hakim olamadığın hayatında sönmüş bir iz gibi kalıverseydin ve hiç kimse senin farkında bile olmasaydı.. Sen de üzülmeseydin.. Değer miydi acaba esnek bir sonbahar gecesinde gözlerinden düşen damlalar karamsar bir bulut parçası olup bütün insanları hüzne boğmasına.. Alınma ama, ağlama demiyorum ya; benim gibi de olma diyorum.. Sevilmez mi babalar.. Gücenilmez ki onlara.. Emin ol seninki de benim ki gibi, bilseydi bu kadar üzüleceğimizi asla ölmezlerdi…

İçim parçalanarak okudum yazını, bir kez daha “erkekler ağlamaz” deyişini yalanladım. Çok üzüldüm ve bunca zaman geçmiş olmasına karşın hiçbir teselli çabamın sana bir yararı olamayacağını da çok iyi biliyorum.

Ökkeş’i ben de tanımış ve sevmiştim. Sana ilk fırsatta yeni bir kedi edinmeni öneririm. Ökkeş’in yerini doldurmayacağını biliyorum ama başka hiçbir şeyin dolduramayacağı artık bir kez edinmiş olduğun bir başka büyük boşluğu biraz daha az hissetmeni sağlayacak ve bir gün bakacaksın Ökkeş’i unutmamışsın ama bu yeni afacanı da bayağı bir seviyorsun ve hissedeceksin ki Ökkeş uzaklarda bir yerlerde mutluluk mırıltılarını bırakmakta…

Sevgiler, selamlar.