Anneme kendi başıma aldığım ilk hediye, birkaç çengelli iğne idi. İlkokula gidiyordum ve aslında cebimdeki parayla daha anlamlı bir şeyler alabilecekken, nedense gidip birbirine kenetlenmiş çengelli iğneler almıştım. O gün ne düşünmüştüm hatırlamıyorum bu hediyeyi seçerken.
Tek hatırladığım annemin hediye paketini açtığı an, yüzünde kocaman bir gülümseme ile bana sıkı sıkı sarılmasıydı. O gün annemi o [...]

Votka-Portakala Son başlıklı yazımda da bahsettiğim kokteyl tarifleri geldi haaanııım! Absolut in Turkey blogundan kopyala-yapıştır yöntemi ile buraya da eklemek istedim (o tarifleri Joe zaten bize yazmıştı!)
ABSOLUT GREEN HOUSE
Joe’nun Tarifi
Malzemeler:
- 5 cl Absolut Original
- 4 adet taze salatalık
- 4 adet büyük fesleğen yaprağı
- ½ misket limonu (8 parçaya bölünmüş)
- 2 parça taze zencefil
- 2 tatlı [...]

Filmi nasıl anlatsam bilemiyorum. Ama tek kelime ile anlat deselerdi, herhalde “rengarenk” derdim.
Bir kere çok eğlenceli, cıvıl cıvıl bir film olmuş. Filme komedi demek doğru olur mu bilmiyorum ama komik bir film. Karakterler cuk oturmuş.
Ata Demirer’in şivesi, mimikleri, Demet Akbağ’ın Bir Demet Tiyatrodan bu yana bildiğim ve çok beğendiğim “şarkıcı kadın” halleri çok sevimliydi. Aynı [...]

İçki kültürüm yoktur aslında. Yani hangi içki ne ile içilir, yanında neler yenir çok bilmem. Artık ne verirler kabul eder, gıkımı çıkarmam. Zaten limitlerim de bellidir, içim acır, midem bulanır diye limitime yaklaştığım an bırakırım.
Ancak gel gör ki geçen gün bırakamadım. İçtiğim alkollü bir içecek değildi sanki. Joe Maccanta adındaki gencecik bir çocuk(!) Türkiye’ye gelmiş, [...]

Neler neler yapmadık ki onlarla? Gezdik, tozduk, bağlara, bahçelere daldık, koştuk, kaçtık, güldük, güldük, güldük, güldük. Hüzünlendik…
Aslında hayatım boyunca bir aradayken en çok güldüğüm insanlardan desem abartmış olmam.
Bana göre oldu olası bir arada bu ikisi. Oldu olası birlikteler. Hani bir elmanın iki yarısı tabiri vardır ya, işte onlardan biri Cankız’la Roda.
Onlarla bir arada olmayı seviyorum, [...]

Masalları sevemedim hiç, bir masal kahramanı olmama rağmen. Topuklar kırılır, prensler her daim kurbağa, balkabağı bir kenarda kurtlanmış, itler birlik olmuş hain üvey kardeşlerle, sevilmez ki…
Ama her masalda böyle olmuyor işte. Bazı masallarda prensesler (bak Kerizella demiyorum) o incecik ve yüksek topuklularla salına salına dans ederler. Prensler vraklamaz. At arabalarını itler çekmez ve zaten araba [...]

Uyuyorsun şimdi, sessiz, sakin, tilki uykusu uyur gibi. Gözlerimi açsam, eminim o saniye açacaksın gözlerini.
Belki de uyandın, su içiyorsun gözlerin kısık, belki yorganı çektin boğazına kadar, şimdi, tam şuanda.
Birkaç saat sonra çalacak telefonun, uyanıp uzanacaksın başucunda duran bardağa ve ilaçlarına. Kulaklarımda yankılanacak fısıldayan sesin uzaktan…
Uyanacaksın yeni güne, güzelliklere ve biliyorum ilk düşündüğün şey, telefonundaki mesaj [...]

Çocuklardan biri dürttü kolumdan, konusu ne abla, diyerek. Amaaan, dedim ve devam ettim: “Sıçtık oğlum, fragmandan anladığım kadarıyla bi rahibeyle imamın aşkı, üstelik film de bol ödüllü, bu kadar ödül aldığına göre, garanti yay gibi gerilip ok gibi fırlarım ben salondan, film bitmeden.”
Ne zaman ödüllü bir filme heveslensem, böyle kedinin kuma bulanmış boku gibi çıkarım [...]

Taslak olarak kalmış bu, sadece yazı başlığı olarak üstelik…
Bayramdan öncesine ait. B.Ö. ve B.S. diye iki etiket ve kategori daha çıktı bana bu sayede.
Yazmak ne kadar da zor geliyor şimdi hissettiklerimi. Güzel şeyleri yazmak zor, anlatamıyor insan. Oysa kimbilir, neler yazacaktım bu başlık altında, canım yanıyor olsaydı, garip…
Dışarıda başıboş bir sokak köpeği havlıyor.
Hava serin, üşüyorum. [...]

Ne kadar güzel bir duygu çok sevdiğim ekmeği paylaşmak seninle!
Ve asırlar da geçse unutulmayacak saçlarımı taraman ellerinle…
Sevgilim, sıcak ekmeğim, ahududum, ruhum,
Kal benimle…